Benim İçin Her Şey Nasıl Başladı?
Orijinallikten her geçen gün biraz daha fazla uzaklaşıyoruz. Sıradan, sıkıcı, tatsız tuzsuz insanlar oluyoruz. Başkalarının hayatlarını yaşıyoruz. Başkaları gibi düşünüyor, başkaları gibi davranıyor, kendi iç sesimizi duymazlıktan geliyoruz. Kendimiz olma cesaretini gösteremiyoruz. İncelenmeyi, yargılanmayı ve toplum içinde farklı olmayı göze alamıyoruz. Riskleri düşük tutup, kalabalığın arasına karışmayı tercih ediyoruz.
Nedeni belki bizzat bizleriz, belki bilinçaltımıza sürekli verilen mesajlar, belki de artık varlığını kanıksadığımız ve bizi her gün daha da öldüren stres. Öyle ya da böyle; monoton, özgünlükten yoksun hayatlar yaşıyoruz, çünkü sahiciliğimizi yitirdik. Kendimiz olmayı bıraktık. Böylece can sıkıntısı, kayıtsızlık ve potansiyelimizi hiçbir zaman açığa çıkaramama tehlikesini de göze aldık. Artık beğenilmek, kabul görmek her şey oldu. Nasıl göründüğümüz, ne olduğumuzdan çok daha önemli bir hâle geldi. “Algı her şeydir” artık yalnızca bir pazarlama düsturu olmaktan çıkıp hayatımızın kendisi oldu...

---